Yapay zekâ aramaları içerik stratejisini nasıl değiştirir?
Bir kişi artık her soruyu bir sonuç listesinde açmıyor. Bazen bir özet okuyor, bazen bir sohbet penceresine soruyor ve oradan bir iki kaynağa geçiyor. Bu davranış, içeriğin “bir yere çıkması” kadar “bir cümlenin içine taşınabilir olması” ile de ilgilenmeyi gerektiriyor.
Taşınabilir olmak, sistemin o ayki ürün ayrıntısına göre yazmak değildir. Bu ayrıntılar değişir, seçim biçimleri kamuya bütünüyle açık değildir ve ezberlenmiş bir tarif hızla eski kalır. Değişmeyen soru şudur: bu sayfa, onu özetleyen birine neden güvenilebilir bir malzeme versin?
Özet, sayfanın yerine geçebilir
Kısa bir cevap işe yarıyorsa kişi sayfaya hiç gelmeyebilir. Bu, her sayfanın boşa çıktığı anlamına gelmez. Sayfanın işi, özetin taşıyamayacağı şeye kayar: bağlam, sınır, örnek, sonraki adım. Bunlar yoksa sayfa zaten özete indirgenebilecek kadar inceydi.
Strateji bu yüzden “daha çok yazalım ki özet bizi seçsin” diye kurulmamalıdır. Kurulacak şey, bir insanın karar vermesi için sayfada durması gereken ayrıntıdır. Özet o ayrıntıyı kısaltabilir. Ayrıntı yoksa kısaltılacak bir şey de yoktur.
Özgül ayrıntı kopyadan ayrılır
Aynı tanımı onlarca sitede okuyan bir sistemin, o tanımı bir kez daha okuması için nedeni yoktur. Ayrılan şey genellikle şunlardır: sizin işinizde o kararın nasıl verildiği, hangi durumda bu yolun uygun olmadığı, sık karıştırılan iki şeyin farkı. Bunlar genel bir makaleden kopyalanamaz.
Özgül olmak, müşteri adı veya sonuç rakamı uydurmak değildir. Uydurma ayrıntı, özetlendiğinde de uydurma kalır ve markaya geri döner. Anlatılacak gerçek bir gözlem yoksa sayfa genel bilgiyi tekrar etmemelidir. O bilgi zaten her yerdedir.
İddianın sınırı da içeriğin parçasıdır
“Her zaman”, “en iyi”, “şu kadar artırır” gibi cümleler özetlenmeye elverişlidir ve yanlışlanmaya da elverişlidir. Bir sistem bu cümleyi markanın ağzından aktardığında, abartı markanın cümlesi olarak dolaşır. Sınırı yazmak bu yüzden bir tevazu süsü değil, taşınacak cümlenin doğru kalmasıdır.
Kaynak da aynı işi görür. Bir ürünün davranışı, bir yasal eşik veya bir takvim konuşuluyorsa, bunun nereye dayandığı sayfada görünür olmalıdır. Dayanak yoksa iddia kısılır. Kısılmış bir iddia, özette de daha az zarar verir.
Yapı okur için kurulur
Başlıkların bir soruya cevap vermesi, sayfanın başında konunun söylenmesi ve bölümlerin birbirinin tekrarını yapmaması, bir insana da bir özete de yardım eder. Bunu “makine için işaretlemek” diye kurmak, sayfayı şişirir. Okur ilk kaybeden olur.
Gizli metin, anahtar kelime yığılması ve görünmeyen sayfalar bu yardımın tersidir. Kısa vadede bir sistemin ağzına cümle bırakmaya çalışırlar. Uzun vadede markanın kendi sitesindeki güveni zedelerler. Görünmeyen bir iddia, görünen bir utanç haline gelebilir.
Yapay zekâya göre yazmak tuzağı
“Bunu şöyle sorarlarsa şöyle cevap verelim” listeleri hızla tarif kitaplarına döner. Sorunun dili her ay değişir. Listenin tamamını kovalamak, asıl sayfanın işini unutturur. Daha dayanıklı olan, az sayıda gerçek soruyu seçip her birini eksiksiz cevaplamaktır.
Seçim de işten gelir. Teklif görüşmesinde tekrar eden soru, yanlış anlaşılan hizmet, insanların aramadan önce bir arkadaşlarına sorduğu şey. Bu sorular bir panelden değil, işin içinden duyulur. Panel yalnızca, o sorunun sayfada karşılığı olup olmadığına sonradan bakmak için kullanılır.
Stratejinin değişen ve değişmeyen kısmı
Değişen kısım, hangi aracın neyi özetlediği ve hangi bağlantıyı gösterdiğidir. Bunu aylık bir ürün notu gibi takip etmek mümkündür; bir içerik ilkesine çevirmek mümkün değildir. İlke diye yazılan ürün davranışı, ürün değişince ilkeyi de bozar.
Değişmeyen kısım şudur. Sayfa belirli bir soruya, belirli bir sınırla, uydurulmamış bir ayrıntıyla cevap versin. Birisi onu tek cümleye indirgediğinde o cümle markanın arkasında durabileceği bir cümle olsun. Yapay zekâ araması bu ölçüyü kaldırmaz. Ölçüyü daha görünür hale getirir, çünkü artık sayfanın tamamını okumayan kişi de o cümleyi duyabilir.